W wyniku suchej destylacji rozkładowej kory bukowej powstaje ciemnobrązowa, lepka ciecz - dzięgieć, która nazywana jest również smołą bukową. Produkcja dzięgieciu stanowiła niegdyś tajemnicę, a wytwarzana smoła stanowiła bardzo cenny i szeroko stosowany produkt. Warto podkreślić, że dzięgieć był bardzo ważnym polskim towarem eksportowym od XV do XIX wieku. 

Smoła bukowa i jej właściwości bakteriobójcze

Właściwości bakteriobójcze i antyseptyczne smoły bukowej sprawiły, że była ona szeroko stosowana w walce z chorbami skóry. Po dziś dzień wykorzystywana jest do leczenia łuszczycy. Dodatkowo smoła bukowa wykorzystywana jest przez weterynarzy przy pielęgnacji kopyt koni czy racic bydła. Stosowana jest również jako impregnat skóry. Nie możemy tutaj pominąć właściwości wabiących zwierzynę dziką, która z ogromną ochotą korzysta z właściwości smoły bukowej. Specyficzny zapach dzięgieciu wabi zwierzynę płową oraz czarną. Dziki szczególnie chętnie korzystają z właściwości bakteriobójczych smoły. 

Stosowanie smoły bukowej jako przywabiacza zwierzyny

Zapach i właściwości smoły bukowej sprawiają, że dzięgieć jest bardzo skutecznym przywabiaczem. Stosowanie smoły bukowej musi być jednak odpowiednio przeprowadzone. Wysmarowanie smołą kilku drzew lub rozlanie smoły nie wystarczy, aby skutecznie zwabić zwierzynę dziką. Idealnym miejscem stosowania dzięgieciu są okolice kąpielisk i babrzysk. Smołę bukową należy nanosić w niewielkiej ilości na korę okolicznych drzew. Zwierzyna po kąpieli chętnie będzie korzystała ze smoły ocierając się o drzewa i roznosząc ją na skórę w celu ochrony przed bakteriami. Sprawi to, że zwierzyna będzie zdecydowanie chętniej odwiedzała kąpieliska i babrzyska, które oferują również zabieg wykorzystujący smołę bukową. Dzięgieć warto stosować przez cały sezon. Zwierzyna wykazuje szczególne zainteresowanie ochroną skóry w okresach przedhuczkowych dzików oraz w okresie rykowiska byków jelenia. Smołę warto nanosić na drzewa w okolicach kąpielisk w odstępach kilkutygodniowych, chociaż to jest oczywiście uzależnione od intensywności wizyt zwierzyny.